Wydawca treści Wydawca treści

Skąd się bierze drewno

Zaspokojenie naszego zapotrzebowania na drewno i zapewnienie trwałości lasów nie są sprzecznymi interesami. Drewno w Polsce jest naturalnym bogactwem, które jest całkowicie odnawialne.

Gwarantuje to wielofunkcyjna, zrównoważona gospodarka leśna, prowadzona przez Lasy Państwowe, opiekujące się 77,5 proc. polskich lasów (największa w Unii Europejskiej organizacja zarządzająca lasami publicznymi).

Leśnicy pozyskują drewno w granicach wyznaczonych przez standardy ekologicznej gospodarki, badania naukowe i 10-letnie plany urządzenia lasu, zatwierdzane przez ministra środowiska – średnio do 55–60 proc. drewna, które przyrasta w lesie; cała reszta zwiększa zapas na pniu. Dlatego nasze zasoby drewna rosną z roku na rok i są już dwukrotnie większe niż pół wieku temu. Wynoszą 2,4 mld m sześc., w tym w Lasach Państwowych – blisko 1,9 mld m sześc., co czyni je piątymi co do wielkości w Europie. Kupując drewno lub produkty z drewna z Lasów Państwowych, mamy pewność, że surowiec został pozyskany w sposób niezagrażający przyrodzie, co potwierdzają międzynarodowe certyfikaty FSC i PEFC.

Również zasobność drzewostanów w lasach zarządzanych przez PGL LP stale rośnie. W roku 1991 wynosiła 190 m sześc./ha, a 20 lat później, w 2011 r. – już 254 m sześc./ha. Według międzynarodowych statystyk polskie lasy zaliczają się pod tym względem do czołówki europejskiej, charakteryzując się ponaddwukrotnie wyższą przeciętną zasobnością niż pozostałe lasy Starego Kontynentu.

Stale rosnąca zasobność drzewostanów, a tym samym przyrastające zasoby drewna w Lasach Państwowych umożliwiają stopniowe zwiększanie jego pozyskania

Stale rosnąca zasobność drzewostanów, a tym samym przyrastające zasoby drewna w Lasach Państwowych umożliwiają stopniowe zwiększanie jego pozyskania.
 
Głównym dostawcą surowca na polski rynek są Lasy Państwowe, które pokrywają ponad 90 proc. zapotrzebowania krajowego przemysłu i mieszkańców. Aby zaspokoić rosnący popyt, leśnicy zwiększają pozyskanie drewna: od 1990 r. wzrosło ono przeszło dwukrotnie – do ponad 35 mln m sześc. Ponieważ jednocześnie rośnie powierzchnia lasów, a przede wszystkim ich zasobność, naukowcy oceniają, że Lasy Państwowe będą mogły zwiększyć pozyskanie drewna do 40 mln m sześc. w 2030 r. i 45 mln m sześc. w połowie stulecia.

Warto pamiętać, że przychody Lasów Państwowych w ponad 90 proc. pochodzą właśnie ze sprzedaży drewna. To zapewnia im samodzielność finansową i umożliwia wykonywanie licznych zadań na rzecz polskich lasów i ich użytkowników bez korzystania z pieniędzy podatników (inaczej niż w wielu innych krajach Europy).

Zwiększają się nie tylko nasze zasoby drewna, lecz także powierzchnia lasów. W połowie XX w. zajmowały nieco ponad jedną piątą obszaru Polski, a dziś już niewiele mniej niż jedną trzecią. Lasy Państwowe pozyskują drewno, ale w tym samym czasie odnawiają drzewostany i zalesiają dotychczasowe nieużytki. Co roku leśnicy sadzą aż 500 mln nowych drzew, czyli średnio… 57 tys. na godzinę.


Polecane artykuły Polecane artykuły

Powrót

O Nadleśnictwie- Historia

O Nadleśnictwie- Historia

Z kart historii

Lasy obecnego Nadleśnictwa Karwin początkowo wchodziły niegdyś w skład nadleśnictw państwowych Lubiatów i Karwin, leżących na terenie ówczesnych Niemiec. W tym czasie decydujący wpływ na gospodarkę leśną miała katastrofalna w skutkach gradacja strzygoni choinówki, która w latach 1922-25 zniszczyła około 80% drzewostanów puszczańskich. Ogromny wkład pracy leśników, początkowo niemieckich, a następnie polskich pozwolił przywrócić piękny obraz dzisiejszej Puszczy Noteckiej. Po zakończeniu II wojny światowej, w wyniku przejęcia lasów na własność Państwa, utworzono nadleśnictwa Karwin, Rąpin oraz Lipki Wielkie. Nadleśnictwo Karwin według obecnych granic zostało przeorganizowane z dniem 1 stycznia 1973 r. z poprzednio istniejących jednostek.

 

Szczególne wydarzenia historyczne w "życiu" Nadleśnictwa:

  • od roku 1959 Nadleśnictwa Karwin, Lubiatów, Lipki Wielkie oraz Krobielewko podlegały pod „duży" Rejon Lasów Państwowych w Gorzowie Wielkopolskim, a od 07.07.1950r. pod Rejon Zielona Góra z siedzibą w Żarach,

  • 1 stycznia 1950r. powstały tzw. „małe" rejony i nadleśnictwa puszczańskie przyporządkowano: Nadleśnictwo Karwin i Lubiatów pod Rejon Lasów Państwowych Drezdenko, Nadleśnictwo Krobielewko pod Rejon Lasów Państwowych Międzyrzecz i Nadleśnictwo Lipki Wielkie pod Rejon Lasów Państwowych Gorzów Wielkopolski,

  • 1 października 1958r. zlikwidowano rejony i nadleśnictwa podporządkowano Okręgom Lasów Państwowych, które 27 marca 1959r. przemianowano na Okręgowe Zarządy Lasów Państwowych. Nadleśnictwa zielonogórskiego OZLP podlegały do roku 1962 przejściowemu tworowi reorganizacyjnemu – Zespołowi Nadleśnictw w Drezdenku,

  • reorganizacja nastąpiła 1 stycznia 1973 r., kiedy to likwidowano „małe" nadleśnictwa. Nadleśnictwo Karwin przejęło nadleśnictwa: Karwin, Rąpin, Lipki Wielkie i Krobielewko,

  • w dniu 30.06.1975 r. Nadleśnictwo Karwin przeszło pod zarząd OZLP Poznań, gdzie przez 2,5 roku cała Puszcza Notecka była w rękach jednej dyrekcji aż do 01.01.1978r., następnie Okręgowy Zarząd Lasów Państwowych w Szczecinie przejął Nadleśnictwo Karwin,

  • z dniem 01.01.1979r. Nadleśnictwo Karwin oddało obręb Krobielewko do Nadleśnictwa Międzychód,

  • rewizja planów urządzania Nadleśnictwa Karwin,

  • plan definitywnego urządzania lasu 1960-1962 – Nadleśnictwo Rąpin (1960), Nadleśnictwa Karwin i Lipki Wielkie (1961), Nadleśnictwo Krobielewko (1962), wykonał Oddział Biura Urządzania Lasu i Projektów Leśnictwa w Łodzi.
     

Informacja na temat urzędujących nadleśniczych:

  • Walachowski Kazimierz (01.11.1973-30.09.1974)

  • Nowak Jan (01.10.1974-31.01.1980)

  • Namyślak Eugeniusz (01.02.1980-30.06.1980)

  • p.o. Kaaz Marian (01.07.1980-31.10.1980)

  • Nawrot Henryk (01.11.1980-31.03.1985)

  • Duda Jan (01.04.1985-19.04.2006)

  • p.o. Danuta Pancześnik – Golla (20.04.2006-15.05.2006)

  • Buśko Edward (16.05.2006 – do chwilo obecnej)